't Was een wat gebroken nacht geweest. De honden hadden nog een keer geblaft en om dan terug in slaap te komen.... Dat resulteerde erin dat we bij het aflopen van de wekker snel naast ons bed stonden. En dat moest ook, want de gastdames wilden op tijd met de honden naar de dierenarts. Nu maar gelijk Pieter z'n hielen ingetapet. En toen aan het ontbijt met een lekker eitje. Dat lieten we ons lekker smaken. Om kwart voor acht stonden we bepakt en bezakt weer gereed om te vertrekken. We kregen nog een lekker appeltje mee. De vorige avond had ik wat tijd besteed aan het vinden van een kortere weg terug naar de route. En dat was gelukt. Rond kwart over acht konden we de route weer oppikken aan het begin van de "Kromme Rade", een lang pad tussen de Loosdrechtse Plassen door. Het pad ging over in de Lambertsz Kade om uiteindelijk voor het riviertje Oud Over uit te komen. Hier gingen we rechtsaf, over de brug en verder langs de andere kant van het riviertje. Verderop liepen we over het "erf" van wat woonboten. Waarschuwingen over waakhonden mochten we negeren. Maar 't was wel een leuk, smal pad.

Al pratend met elkaar kwamen we in Loenen aan de Vecht. Door leuke smalle straatjes en langs mooie doorkijkjes naar de buitenverblijven en theehuizen. Zo kwamen we langs Nieuwerhoek in Nieuwerschans. Pieter poseerde nog bij een bord "'t Stoute soldaaatje". Wat verderop liepen we weer langs mooie, in het bos gelegen buitenverblijven. Pieter had het nu wel gehad. 't Kostte heel wat energie om hem nog op te peppen. Bij het pontje konden we even rusten. Grappig: we moesten de bel luiden om de schipper te waarschuwen, die aan de overkant bezig was. Na het pontje liepen we onder de spoorlijn door richting Nieuwer ter Aa. Hier begon het weer te gieten en al lopend over de Boterwal kregen we het ook nog kouder. Gelukkig was het pad mooi en hier hervonden we ook weer onze motivatie. De Veenkade ging bij de Dooijersluis over in een dijk langs een boezemwater. Hier hadden we de wind van de zijkant en die was hard en koud! Bij het einde gingen we linksaf richting Portengense Brug.'t Was maar goed dat we hier stopten, want om met die tegenwind heel dat stuk aan de andere kant van het water weer terug te lopen, is geen flauwekul. In Portengense Brug waren we 3 kwartier te vroeg voor de bus, maar om half drie zaten we dan toch in de bus richting Woerden, waar we om drie uur in te trein zaten naar huis. We waren moe, heel moe. Maar hoe kan dat ook anders met 84 km in drie dagen.