't Is nu begin februari, en gezien de ervaring van de voorbereidingen voor het lopen van het Airbornepad, lijkt het me verstandig om alvast maar de overnachtingen te regelen. En dat is maar goed ook. Voor het eerste adres waren toch weer 4 telefoontjes nodig en zal de eerste wandeldag wat langer duren dan gepland. Ook de tweede overnachting ging niet zonder slag of stoot.Maar uiteindelijk toch gelukt. We hopen dan te overnachten in Muiderberg en Loenen.

Het voorbereiden van de gps-tracks kostte wat minder moeite. Een groot deel was te downloaden vanaf www.wandelnet.nl. De daar aangegeven route loopt van Muiden naar Bergen op Zoom. De nieuwe route vertrekt echter vanuit Amsterdam. Dat stukje moesten we er nog bijtekenen. Ook onderweg klopte de route niet helemaal, maar die hebben we met behulp van het gekochte boekje gecorrigeerd. Uiteindelijk hebben we dan de complete gps-track al klaar.
Ook de caches voor onderweg zijn al uitgezocht.

Met de ervaring van het Airbornepad gaat deze voorbereiding toch wat soepeler. We zijn er klaar voor!

Vandaag begon onze eerste etappe van deze tocht. We hadden heel wat kilometers voor de boeg. Een lange tocht en het B&B adres lag 2 km van de route. Maar toch moesten we rustig beginnen. We zouden de trein nemen naar Amsterdam Centraal en Pieter kon genieten van een voordeelkaart. Daardoor konden we pas de trein na 09:00 nemen.
Die zat maar weer eens bomvol. Enfin vanaf Woerden konden we zitten. Om kwart over 10 waren we in Amsterdam en konden we op zoek naar de Dam. Daar eerst nog wat foto's gemaakt en andere toeristen gevraagt om van ons een foto te maken. Rond half elf gingen we er vandoor. Wat een drukte!. Eerst door de stad, langs grachten en andere bekende plekjes naar de Stopera, waar we twee caches konden doen, gerelateerd aan het NAP. Vandaar langs de Amstel en allerlei pluimage van woonboten de stad uit. Maar dan volgt Duivendrecht en Diemen. Wel steeds langs water maar ook steeds in stedelijk gebied. Na Diemen liepen we zelfs nog door een stukje bos en langs de Gaasp. Hier kreeg Pieter last van z'n voet en heb ik z'n hiel ingetaped. Toen langs Driemond en door Weesp. Hier begon het af en toe wat te regenen. We dachten in het fort wel te kunnen schuilen, maar dat ging niet door. Het fort was verbouwd tot bedrijfsverzamelpant en gesloten voor bezoekers. Wel jammer. Na Weesp liepen we langs de Vecht. Langs allerlei soorten van woonboten maar van een heel ander kaliber dan in Amsterdam. Toen kwamen we in Muiden. Dit maakte weer veel goed. Wat een leuk stadje! Helaas stond de kassa van het Muiderslot al 200 meter van te voren, zodat we niet echt dicht bij het kasteel konden komen. Dan maar weer terug naar de route. Over de stadswallen langs de kazerne gingen we onderdoor de snelweg. Toen over een graskade naar Muiderberg. 't Begon nu ook harder te regenen. In Muiderberg lekker gegeten in "De Brink" waar we om kwart over vijf aankwamen. Na het eten gingen we op zoek naar het B&B adres. Daar werden we weer hartelijk ontvangen. Eerst maar even de beentjes gestrekt want we hadden er 30,4km erop zitten. Daarna gedouched. 's Avonds gezellig gekletst met het gastgezin en toen op tijd naar bed. Onze eerste dag zat er weer op.

Om 7 uur liep de wekker af en half 8 zaten we weer aan een heerlijk ontbijt. Er ontbrak niets. Om 8 uur op pad om te route weer op te pikken.'t Was wat miezerig weer. Na 2 km hadden we de route weer te pakken en liepen we door de Keverdijksche Polder. Straffe, koude tegenwind op een modderige en zompige grasdijk. Mooi, maar nat en koud, ijskoud. Nadat we onder een spoorlijn doorgelopen hadden, kregen we weer een fort in het zicht. Het Torenfort.

Hier liepen we omheen om een cache op te pikken. Die was snel gevonden, maar nog sneller gelogd want het begon even te gieten. Een eindje verderop, tegenover hoeve "Rundervreugd" moest ik Pieter z'n hiel weer intapen. Snel weer verder, want 't was daar heel koud. Een eindje langs de weg gelopen en toen het Googpad in. Mooi pad langs bebost terrein, tussendoor de Ankeveensche Plassen.

Iets verderop rechtsaf over een graskade. Ook hier weer veel modder maar 't regende gelukkig niet zo hard meer. Daarna langs het Bergsche Pad richting Ankeveen. Schoenen en broeken zagen er niet meer uit. Verderop liepen we door een hek een wei in. Waarom zouden er hier zoveel dode zwanen liggen? Uit de wei rechtsaf en zo liepen we langs Kortenhoef en het gehucht "De Kwakel". Een wat vervelend stuk langs die asfaltweg maar na zo'n 3 km konden we linksaf weer een pad in. Dit pad ging verderop over in een weiland. Ook hier weer dode zwanen. Pieter had het nu wel gehad. Hij was moe. Uit de wei liepen we richting Loosdrecht maar moesten nog zo'n 4 km omlopen voor het B&B adres. Dat was jammer. Maar eerst in een cafetariaatje onze schoenen en broeken laten drogen terwijl we een broodje kroket nuttigden. Toen op naar onze overnachting. Hoewel het nog maar half vier was toen we er aankwamen, werden we toch hartelijk ontvangen. Onder het genot van een bakje koffie konden we kennismaken van de hond en z'n puppy. Leuke beesten. 's Avonds vroeg naar bed, want we voelden onze ledematen wel: ruim 27 km. En de volgende dag moesten we er weer vroeg uit.

Vandaag was het weer zover. We zouden weer een stuk lopen van het wandelpad. 't Was wel opschieten op maandagmorgen om alles in te pakken, maar 't was dan ook maar voor 1 dagje. Om half negen namen we de trein naar Woerden en vandaar met de buurtbus naar Portengense Brug. Het leek wel een vervolg van onze vorige wandeletappe. 't Zelfde weer: regen, miezer en een gure wind. Om kwart over negen begonnen we de wandeling met het pad langs het water. De regen van opzij leverde al snel een halfnatte broek op. Voornamelijk de rechterhelft. Gelukkig gingen we een bocht om en hadden we wind en regen in de rug. Toch wel een mooi pad over dit dijkje. En zo kwamen we al snel in het dorpje Kockengen. Frapant verschil tussen het oude en het nieuwe dorp. Maar toch een mooi rustig dorp. Ook kruisten we hier het Marskramerpad. Uit het dorp liepen we weer over een voetpad langs het water. Even verderop mochten we vanwege het broedseizoen niet over de kade, maar moesten over de weg. Na een bocht naar rechts, liepen we over de Hollandsche Kade en werden door grutto's en kievitten volop gewaarschuwd om niet dichter bij het eventuele nest te komen. 't Was wel een recht en lang pad, en we waren af en toe blij dat er wat bebossing was een de rechterkant, want in de wind was het toch koud. Na 2,5 km mochten we links een pad inslaan. Dit liep wat kronkeliger tussen de bebossing door. Mooi stuk. Aan het einde over een erf en zo de weg weer op. Daarna de brug over en direkt na de brug het jaagpad op langs de Oude Rijn. Door het bochtige pad, hadden we af en toe de regen recht voor ons of van opzij. De bloeiende fruitbomen maakten ook wel weer wat goed. 't Gaf toch aan dat de lente begonnen was. Dit jaagpad volgden we zo'n 5 km, waarna we in Woerden kwamen. Langs de Petruskerk, waar we nog een cache gezocht en gevonden hebben. Zo liepen we Woerden weer uit. Onderdoor de snelweg de Linschoter Haardijk op. Dit was weer een mooi stukje route, langs allerlei mooie en minder mooie boerderijen. Zo kwamen we op de Noord Linschoterzandweg. Koud, nat en verkleumd kwamen we in Oudewater. Even later arriveerde onze "taxi", die ons naar huis bracht. We hadden er bijna 29km opzitten, en ondanks de regen was het toch een mooie route.

't Was alweer een hele poos geleden dat we dit wandelpad gestopt zijn in Oudewater, maar vandaag mochten we weer. Vorige keer gestopt in Oudewater en nu werden we naar dat punt teruggebracht door onze "taxi". Om 08:15 begonnen aan deze dag. We waren heel wat van plan: minimaal 30km. Route opgepikt bij het eindpunt van de vorige keer en zo liepen we het stadje uit. Naast huisnummer 44 gingen we rechtsag de Tiendweg op. Een hele lange rechte pad door het gras waar ook nog wel eens koeien gelopen hadden, 't Was een flinke aanslag op de enkels zo in het begin. Zo vroeg werden onze schoenen en broeken nog nat door de dauw. 't Was wel een afwisselend pad, waardoor het er niet op leek dat het zo'n 5 km was. Aan het eind van het pad kwamen we bij een T-splitsing samen met het Pelgrimpad. Daar gingen we linksaf langs de Vlist. Voor ons liepen we bijna in de achtertuin, maar toch zie je dan nog allelei nieuwe dingen.We liepen langs dit riviertje tot we bij Schoonhoven kwamen.De militaire zendmast is intussen verdwenen. We staken de weg over en liepen het oude stadje in. Ook dit was geen onbekend terrein voor ons. Bij het museum nog een cache gezocht en gevonden "De Duitser". Dat kostte wel wat moeite, maar als je wat verder kijkt en dieper bukt, dan lukt het wel. En toen op naar de pont. Eerst nog wat broodjes verorbert voordat we over zouden varen. na de pont linksaf onderaan de dijk naar Nieuwpoort. Daar kwamen we nog wandelaars tegen die het Pelgrimpad van zuid naar noord liepen. Even een praatje gemaakt en toen rechtsaf de dijk af. Daar liepen we langs de Wilgenweg een pad naast de weg, door het gras en tussen de bomen. Langs een industrieterrein. En zo langs het ooievaarsdorp Liesveldt. Op een T-splitsing moesten toch Pieter z'n hielen ingetapet worden. Hij kreeg toch wat last. Toen rechtsaf naar de dijk en over de dijk naar Groot-Ammers. Na het dorpje kwamen we weer op een Tiendweg uit. Nu verhard met losse stenen. De zon begon toch aardig te prikken en Pieter kreeg meer last van z'n enkels. Na 2,5 km linksaf door een hek het land op waar een boer net gegiert had. Lekker! Bij de weg aangekomen, gingen we rechtsaf en kwamen we langs een aantal grote boerderijen. Na 1km weer rechtsaf de Halfweg op. Hier was het effe bakken, zo warm. Voordat we richting Streefkerk zouden gaan, eerst het thuisfront opgebeld voor een taxi. Even wat rust voor de voeten, maar 't was te warm om langer te zitten, dan maar weer verder en linksaf richting Streefkerk, Na het dorp kwamen we langs 2 molens. 't Was toch wel te zien dat we in de buurt van Kinderdijk kwamen: ook in de verte nog wat molens. Toen rechtsaf richting de dijk Bijna bij de dijk aangekomen zagen we de taxi langskomen. Een snel telefoontje en even later konden we instappen. 't Was een dag van de tiendwegen maar het doel was gehaald! 31 km. Voor Pieter een record!